Verhofstede Sappen

Theo werkte sinds het begin van de jaren tachtig aan geïntegreerde fruitteelt. Toen een zware storm in 1986 een groot deel van de oogst onverkoopbaar maakte, zocht hij naar een manier om het sap in het fruit toch te benutten. Met een kleine pers maakte hij ongeveer drieduizend flessen.

Die noodoplossing bleek het begin van Verhofstede Sappen. Het bedrijf groeide van het verwerken van eigen beschadigd fruit naar een ruimer assortiment waarin verschillende vruchten en combinaties een plaats kregen.

De sappen worden opgebouwd rond de natuurlijke verhouding tussen zoet en zuur. Rassen en oogstmomenten hebben dus echt invloed. Door niet te corrigeren met onnodige toevoegingen blijft het karakter van appel, peer of ander fruit herkenbaar in het glas.

Het verhaal is tegelijk een vroege vorm van voedselredding: fruit dat cosmetisch niet geschikt was voor verkoop, bleek uitstekend om te persen. Vandaag is dat principe nog altijd actueel — waarde beoordelen op smaak in plaats van alleen op uiterlijk.